ความรักของฉัน

ช่วงชีวิตหนึ่งของทุกคน
ก็วนเวียนแบบเดิมๆอยู่วัน
ช่วงเวลาแห่งความรัก
ต่างต้องการให้มีเพียง"กันและกัน'
ความรักนั้นอาจจะสั้น
หากรักนั้นไม่ใช่สำหรับเรา
ความรักนั้นจะยาว
หากว่าเรารักกันและกัน
รักของฉันนั้นที่มี
ถึงเป็นเพียงรักเล็กๆแต่หมดใจ
รักของฉันนั้นไม่ปันไปให้ใคร
เพราะใจเล็กๆมีเธอเต็มทั้งดวง

 

บางครั้ง ความรักก็เข้ามาหาเรา เพื่อให้เราเรียนรู้ มิใช่ให้เราครอบครอง
...ไม่ผิด หากจะรักคนมีเจ้าของ แต่หากจะผิด หากเข้าไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนของอีกคน
...หน้าที่ของความรัก คือ การเดินไปมอบความรักและยืนเฉยๆ เพื่อรับมัน ไม่ใช่ดิ้นรนเพื่อให้ได้มา
...ในห้วงรัก การถูกรักมันสุขใจ การมอบความรักมันอิ่มเอมและเมื่อได้รับการปฏิเสธมันทรมาน

 Precious Friend

 You are truely a precious gift

who give others all that that you are

and whenever someone need a lift,

you are never so far.

 Words can't express your vaue to me

You're the most kind and caring person

I've ever met.

 For without you, Idon't know where I'd be

You'd give your life for others, I bet.

I don't know how to thank you for

being so special.

 But I still wanted you to know how I feel.

You're far more precious than the most

expensive jewel.

 As far as friend go, you are ideal.

 HOW MUCH I AM PRECIOUS

I'm a man who stands beside you... always looks after you when you are down.
I'm just a man who is neglected.
You know?...you are in my heart...and I will do everything for you.
But it's just a gently wind, you've never seen.
You've never looked at me.

*I don't ask you to love me...to care me.
I just wanna ask something.....

**Will you regret if I die?
The one who besides you when you're lonely. How much he is precious for you?
Walking alone because I'm a single...you've never cared.
Still I have only you...And I love you now and then though I'm not in your heart.

(*/**)

Please answer the question and confirm...
I just wanna know...How much my love is precious for you?

(**/**)

     มีเด็กน้อยคนหนึ่งที่สีหน้าแสดงอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขา 1 ถุง และบอกกับเขาว่า”ทุกครั้งที่เขารู้สึกโมโห หรือโกรธใครสักคน ให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน”

     วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเข้าไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และก็ค่อย ๆ ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ ในแต่ละวันที่ผ่านไป ก็ลดจํานวนลง น้อยลง น้อยลง เพราะเขารู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเองให้สงบ ง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ และแล้วหลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้นใจเย็นมากขึ้น เขาจึงเข้าไปพบกับพ่อ และบอกกับพ่อของเขาว่า เขาสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้ว ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็นมา พ่อยิ้ม และบอกกับลูกชายของเขาว่า ”ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเจ้าต้องพิสูจน์ให้พ่อรู้ โดยทุกๆ ครั้งที่เขาสามารถควบคุมอารมณ์ฉุนเฉียวของตนเองได้ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน 1 ตัว ทุกครั้ง” วันแล้ววันเล่า เด็กน้อยคนนั้นก็ค่อยๆ ถอนตะปูออกทีละตัว จาก 1 เป็น 2 .... จาก 2 เป็น 3 จนในที่สุดตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออก จนหมด เด็กน้อยดีใจมากรีบวิ่งไปบอกกับพ่อเขาว่า “ฉันทำได้ ในที่สุดฉันก็ทำจนสำเร็จ !!” พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่จูงมือลูกของเขาออกไปที่รั้วหลังบ้าน และบอกกับลูกว่า “ทำได้ดีมาก ลูกพ่อ และเจ้าลองมองกลับไปที่รั้วเหล่านั้นสิ เจ้าเห็นหรือไม่ว่า รั้วนั้นมันไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือน..กับที่มันเคยเป็น จำไว้นะลูก เมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผล เหมือนกับการเอามีดที่แหลมคมไปแทงใครสักคน ต่อให้ใช้คำพูด ว่า “ขอโทษ” สักกี่หนก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้ และจงจดจำไว้เสมอว่า “คำขอโทษ “ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือไม่ก็ตาม แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น คือ รอยร้าวที่เขาคงไม่อาจลืมมันได้ ...... ตลอดไป”

เค้าคือคนที่คุณคิดถึงเป็นอันดับต้นๆเมื่อรู้สึกเบื่อ เหงา หรือ มีความสุข

เค้าคือคนที่ไม่จำเป็นต้องพยายามทำตัวเองให้ดูดีเวลาอยู่ต่อหน้าเขา

เค้าคือคนที่ทำให้มีความสุขได้โดยไม่รู้ตัว

เค้าคือคนที่สามารถปรึกษาได้ในทุกเรื่อง

เค้าคือคนที่เป็นเพื่อนคุยได้เสมอ

เค้าคือคนที่นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเขา

เค้าคือคนที่ผมคิดว่าเข้าใจความรู้สึกของผม

เค้าคือคนที่เป็น'เพื่อน'ผม

แต่ตอนนี้เค้าทำเหมือนกับเป็นใครก็ไม่รู้ที่แค่เดินผ่านกันไปมา…

มีเธออยู่ข้างใจในความคิด
เป็นเพื่อนจิตยามเหงาไม่เศร้ามาก
มีเธออยู่ยามใจแสนลำบาก
มีค่ามากกว่าเชยชมจนสมใจ
 ค่ำคืนนี้ดาวพราวนภากว้าง
เธออยู่กลางดวงตาที่สุกใส
เหมือนมีดาวล้านดวงคอยห่วงใย
เหมือนมีใครคนหนึ่งคอยปลอบโยน
แต่นับจากนี้ไปก็คงจะไม่มีอีกแล้ว....

"..หมอกยามเช้าเลียบทิวเขาเคล้าไออุ่น

แสงอรุณคลี่กระจายสลายหมอก

เผยสีเขียวทิวเขาเหมือนย้อนยอก

กระไอหมอกหยอกอ้อยอิ่งเอื่อยละลาย

..เข้าเขตเหนือลมหนาวยังเบาบางอยู่

มีหมอกพรูทอดสายใยไม่สลาย

อีกเทือกเขารายรอบเหมือนอุบาย

โอบล้อมให้ไม่ห่างหายชั่วนิรันดร์ "

  วันนี้!ชั่งเงียบเหงา
ตรงนี้ที่เก่าเคยมีเธอเคียบข้าง
อบอุ่นในหัวใจไม่อ้างว้าง
มีกำลังใจเดินบนโลกกว้างอย่างมั่นใจ
แต่มาวันนี้เธอกล่าวคำร่ำลา
เธอพูดออกมาอย่างง่ายๆ
พูดมาว่าอยากขอร้างลาไป
และอยากให้ฉันพบคนใหม่ใครๆที่ดีๆ
เธอจะให้ฉันทำอย่างไร
ในเมื่อฉันรักเธอหมดใจอย่างนี้
ทุ่มเทหมดใจไม่ยั้งหัวใจเลยสักที
ไม่คิดว่าจะมี "วันที่เสียน้ำตา".. 

Surplus

I’m different from him
I know you know well
However…. You know?
Good man is so different from your love
It’s different
Someone you always miss and me….
A man who can’t stay inside your heart anymore
No way!! I can’t bring everything back
Although I will try again….. and again

I’m only a surplus
A surplus that you don’t want anymore
I gave you everything
But it seems that I bothered you
Some words that always pressure me
I know… I know
Who is the one you want
(*,*)

I won’t force you anymore
Because my love isn’t beautiful
Let’s break up now….. please
if I can’t stay inside your heart
Let’s break up this love now, shall we?
If you’re tired
Don’t worry about this love
This love that you feel not sure
If we still be stubborn, we must suffer more
Our distance will be wider
OK.. Now it’s time to break it !!!